کاش بهـ جای حجاب
حیا اجباری بود شرفـ اجباری بود
راستی و درستی اجباری بود
کاش داشتن معرفتـ و وجدان اجباری بود ..

تو سراپای ادعایی عزیزم
عشقت را چشیدم طعم کشک می دهد...
.
.
.
مهربونیت منو کشته!!!
به هیچ کس نمی تونی نه بگی...
هه...
.
.
.
درونم غوغاست...
ساده میشکنم...
با یک تلنگر کوچک...
اینگونه نبودم... شدم...!
.
.
.لب هایم آلزایمر گرفتند...
تو می دانی خنده چیست؟؟!
.

دور بمان...
نزدیکی هیچ سودی ندارد...!
فقط گند می زند به همه چیز...!!!
مگه نه؟
.
.
.
خسته ام!
نه این که کوه کنده باشم...
نه...
دل کنده ام...

آنان که "عوض" شدنشان بعید است
"عوضی" شدنشان قطعی است...
شک نکن

كـــاش ميـدانستــى چـِـه لـِـذتــى دارد
وقتــى كـِــه ميشــود خِيــــانَــت كـــرد...
و نَكـــــرد..

درد دارد “امروز”
حرفی برای گفتن نداشته باشی
با کسی که تا “دیروز”
تمام حرف هایت را فقط به او می گفتی...

بـــــــــــــرو!!!!

ترســــ از هیچ چیز ندارمــــ

وقتیـــــ یقینـ دارم بیشتر از منـــ

کسی دوستت نخـــــــواهد داشت

بیشتر از منــــ کسی طاقت کمـــ محلی هایت را ندارد

بــــــــــــرو!!!!

ترس برای چه؟؟

وقتی می دانمــ یکــ روز تُف می اندازی به رویـــــ تمام آن هایی که

به خاطرشــــان من را از دستـــــ دادی.... !..

راستش را بخواهی
فاجعه ی رفتن "او"
چیزی را تکان نداد . . .
من هنوز هم چای میخورم...
قدم میزنم...
هستم!
اما...
تلخ تر ...
تنهاتر ...
بی اعتمادتر...

دلم یک نفر غریبه می خواهـد ..
بیاید بنشیند فقط سکوت کند
من هی حرف بزنم
بزنم و بزنم
تا کمی کم شود از این همه بار ...
بعد بلند شود و برود
نه نصیحتی نه ...
انگار نه انگار ...

باید مغرور بود,

دور از دسترس,

باید مبهم بود و سرسنگیـن!

خاکـﮯ کـه باشـﮯ آسفالتت مـیکنند

و از رویت رد مـیشوند...

کاش هرگز در محبت شک نبود

تک سوار مهربانی تک نبود

کاش بر قابی که بر جان ودل است

واژه ی تلخ خیانت حک نبود